مسأله را سؤال مىكند ، چون عراقيها كه پيروان ابو حنيفه بودند فقه بر مبناى قياس داشتند ، ولى در مدينه به عكس بود ، و فقه سنتى رواج داشت يعنى به سنت عمل مىكردند ، او در پاسخ مىگويد : « هذا حكم رسول اللَّه » ما بقى اهل سنت مىگويند كه : « خير ، اين سنت سعيد بن مصيب است و سنت رسول اللَّه ( ص ) نيست . » ولى امام صادق ( ع ) كه مىگويد : اين حكم رسول خداست و نبايد قياس كرده ، ديگر ما نمىتوانيم بگوييم اين درست نيست ، چون امام صادق ( ع ) از پيامبر ( ص ) نقل كرده است و در اين موارد ما داعى نداريم كه چيزى را كه منصوص است ، تغيير بدهيم ، چون تا آنجا نمىتوان پيش رفت و چيزهايى را كه از نظر شرع مسلم هستند ، ما تغيير بدهيم ولى بايد براى مشكلها راه‌حل پيدا نمود نه اينكه بخواهيم كارى خلاف شرع بكنيم و امورى را كه در شرع آمده ، بخواهيم كنار بزنيم ، در اين صورت پيش خدا مسئول هستيم . بله ، امورى هستند كه ممكن است مشكلاتى را ايجاد بكند كه براى اينها راه حل بايد پيدا نمود ، يا اينكه مثلًا بفهميم اصلًا اين فتوا درست نيست ، مانند مسأله بلوغ كه ما تشخيص داده‌ايم كسانى كه مىگويند دختر در نه سالگى بالغ مىشود اشتباه كرده‌اند . وقتى ما دليل داشته باشيم كه بلوغ دختر در نه سالگى نيست ، نمىپذيريم چون نحن ابناء الدليل ! ولى نمىتوانيم بدون دليل چيزهايى را كه در شرع هست ، تغيير بدهيم .